Φυσικό Περιβάλλον του Κρεμμυδιού

Το κρεμμύδι ανήκει στα φυτά ψυχρής εποχής, όπως η πατάτα, το καρότο και το σπαράγγι. Μέγιστη παραγωγή ευνοούν θερμοκρασίες 20-270C, γενικά όμως βλάστηση έχουμε σε θερμοκρασίες 7-300C. Σε θερμοκρασίες γύρω πάνω από τους 270C η ανάπτυξη περιορίζεται. Στις άριστες θερμοκρασίες η βλάστηση γίνεται μέσα σε 3-4 μέρες.
Η υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία ευννοεί την ανάπτυξη ασθενειών όπως ο περονόσπορος.

Το καταλληλότερο έδαφος για το κρεμμύδι είναι βαθύ, ελαφρού τύπου, γόνιμο, εύθριπτο και καλώς αποστραγγιζόμενο. Τέτοια εδάφη είναι τα ελαφρά αμμώδη και τα οργανικά. Η οξύτητα του εδάφους πρέπει να κυμαίνεται από ph=6,0 – 7,0. Εδάφη χαλικώδη, βαρεία πηλώδη όξινα ή πολύ αλκαλικά πρέπει να αποφεύγονται.

Το κρεμμύδι καθότι έχει επιφανειακό ριζικό σύστημα χρειάζεται συχνό πότισμα. Αμέσως μετά τη σπορά, για 1-2 μήνες, χρειάζεται συχνό πότισμα για να αναπτυχθεί. Στη συνέχεια τους επόμενους 2-3 μήνες, την περίοδο της ταχείας ανάπτυξης χρειάζεται πότισμα κάθε 5-7 μέρες. Αργότερα, όταν πλησιάζει η ωρίμανση το πότισμα σταματάει για σταματήσει η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και να προετοιμαστεί ο βολβός για συγκομιδή.
Μέθοδοι ποτίσματος είναι η μέθοδος με αυλάκια, με κατάκλιση και σε κάποιες χώρες και στάγδην αλλά η καταλληλότερη είναι η μέθοδος του καταιονισμού με την οποία εφαρμόζονται συχνά ποτίσματα με μικρές ποσότητες νερού.


(πηγή φωτογραφιών www.google.gr)